Na de blokkade komt niet alleen frustratie.
Er komt iets dat zwaarder voelt.
Schaamte.
Wat dit misschien nog het zwaarst maakt,
is niet eens de blokkade zelf.
Het is wat erna komt.
De blik van je partner.
“Doe ik iets verkeerd?”
Of de stilte waarin niemand iets zegt.
Je ziet de teleurstelling.
Of je dénkt dat je die ziet.
En ineens voel jij je verantwoordelijk.
Wat schaamte met je doet
Je gaat harder je best doen.
Je gaat faken dat het oké is.
Je zegt: “Geeft niet hoor.”
Maar het geeft wél.
Want seks is niet alleen seks.
Het is verbinding.
Aanraking.
Samensmelten.
Thuiskomen.
En als jouw lichaam niet volledig meedoet,
kan dat voelen alsof jij degene bent
die tekortschiet.
Trauma tussen twee lichamen
Trauma kruipt niet alleen in je hoofd.
Het kruipt tussen twee lichamen in.
Misschien ga je vrijen vermijden.
Misschien stel je het uit.
Misschien word je stiller.
Of je gaat juist overcompenseren.
Meer geven.
Meer doen.
Meer bewijzen.
Alsof je het goed moet maken.
En ondertussen groeit de afstand.
Niet omdat er geen liefde is.
Maar omdat er geen woorden zijn.
Schaamte leeft van stilte
Hoe minder je zegt,
hoe groter ze wordt.
Ze fluistert:
Je stelt teleur.
Je bent niet genoeg.
Dit ligt aan jou.
En zolang dat niet wordt uitgesproken,
lijkt het waar.
Maar er is een ander moment.
Het moment dat je durft te zeggen:
“Mijn lichaam schiet soms in bescherming.
Dat heeft niets met jou te maken.”
Dat is geen zwakte.
Dat is volwassen intimiteit.
Want echte nabijheid ontstaat niet wanneer alles moeiteloos gaat.
Echte nabijheid ontstaat wanneer je kunt zeggen:
“Dit is wat er in mij gebeurt.”
Woorden veranderen alles
Open praten is geen detail.
Het is de kanteling.
Wanneer je uitlegt wat je zenuwstelsel doet,
verdwijnt het persoonlijke verwijt.
Wanneer je deelt dat je wílt maar soms blokkeert,
verdwijnt de gedachte dat je niet verlangt.
Wanneer woorden komen,
krimpt schaamte.
Niet omdat het probleem direct weg is.
Maar omdat je er samen naar kijkt.
En samen kijken
is iets anders dan alleen dragen.
Misschien is herstel niet dat alles weer werkt.
Misschien is herstel:
dat je niet meer zwijgt over wat niet werkt.
Schaamte verdwijnt niet door perfectie.
Ze verdwijnt door openheid.
Als dit iets in je heeft geraakt,
blijf er niet alleen mee rondlopen.
Dit is een gesprek dat gevoerd mag worden.
Met jezelf.
En met degene die jou willen begrijpen.
Reageren kan via het contactformulier
Lees hier deel 3: Hoop